Póst-sovíetskir tímar

Riga er voða hrein borg og hvergi rusl að sjá á götunum, þetta er ekki vegna þess að fólk sé svo snyrtilegt hérna og hendi aldrei rusli á göturnar. Nei, hér starfa um 10.000 götusóparar sem sjá um að halda borginni hreinni. Nú sjáiði ef til vill fyrir ykkur appelsínugula og hávaðasama vélknúna götusópara en því fer fjarri hér í Póst-sovíet, götusópararnir fá strákúst til verksins. Kústarnir eru eins og þeir sem nornir nota til að fljúga á. Ég veit svo sem ekki alveg hvað þeir eru margir en meðleigjandinn sem er mín helsta upplýsingauppspretta fleygði þessari tölu fram í gær. Flestir þessara starfsmanna eru konur og eru líklega ekki að fá mikið borgað en þær standa sig ofsalega vel sérstaklega ef haft er í huga verkfærið sem þær fá.

Sporvagnarnir hér í borg fara flestir á 5 mínútna fresti og alltaf sömu leið en það eru nokkir sem fara sjaldnar og fara þá einhverja leið sem spannar nokkur hverfi. Til að þessir sporvagnar komist sína leið þarf að breyta sporinu svo þeir geti beygt þar sem annars er ekki beygt. Vagnstjórinn breytir ekki sporinu sjálfur og ekki er það sjálfvirkt. Það eru starfsmenn settir í þetta verkefni eins og önnur, þeir mæta þá nokkrum sinnum á þessa tilteknu staði og toga í stöng til að breyta sporinu. Þetta er þeirra vinna og gætu þeir því kallast sporbreytingastjórar eða eitthvað þvíumlíkt.

Á bókasafninu í skólanum er hægt að prenta og er reyndar allt námsefni skannað inn í tölvur eins og ég hef kannski sagt ykkur áður. En til þess að prenta námsefnið út þarf maður að vera í skólanum það er ekki hægt að komast inn á skólavefinn utan skólans. Þegar maður prentar finnur maður bara skjalið og ýtir á print eins og venjulega en svo fer maður og bíður við prentarann. Hann tekur sér sinn tíma í þetta eins og annað þjónustufólk hér í landi. Þegar prentið er tilbúið fer ég með það til konunnar sem situr við hliðina á prentaranum og hún telur blaðsíðurnar. Ykkur missást ekki hún TELUR blaðsíðurnar, ég hef þurft að bíða á meðan hún taldi 75 blaðsíður og sleikti puttana á milli. Þegar hún er búin að telja skrifar hún upphæð á blað og ég tek blaðið og fer með það til konunnar sem situr í búri frammi á gangi, þar borga ég téða upphæð. Konan í búrinu kvittar á blaðið að ég hafi borgað, síðan fer ég aftur inn á bókasafn og næ í blöðin.

Þetta eru bara örfá dæmi um furðulega skilvirkni hér í Riga, ég gæti setið og talið upp fleiri slík í allan dag. Við sem köllum okkur vesturlandabúa, sem pirrar austantjaldsþjóðir soldið, höfum komist að þeirri niðurstöðu að þetta eins og raðirnar séu leifar af kommúnismanum. Þá þurfti að finna vinnu fyrir alla og ef þær voru ekki til þá varð að finna þær upp. Með því að skipta mannafli ekki út fyrir vélar má halda atvinnuleysi í skefjum. Nú eiga Lettar reyndar ekki í vandræðum með atvinnuleysi því þeir eiga í svipuðum vandræðum og við, þá vantar fólk. En skilvirknin hefur ekki alveg náð fótfestu enn og þarf maður bara að lifa með því.

Hvur veit? kannski læri ég bara þolinmæði á meðan ég er hérna.

Beðmál í borginni

Ég er svoddan partýstelpa að ég er með gesti nánast á hverju kvöldi hér í Riga. Neii djóóóók. En samt er ég að fá gesti í kvöld aftur og ætlum við að reyna að elda eitthvað ætilegt í þetta skipti. En við ætlum líka að vígja sánuna fínu upp á 11. hæð og það verður rosa fínt held ég. Meðleigjandinn þarf reyndar að kenna mér á hana fyrst en hann þorir ekki að vera með því þetta verða bara stelpur. Ég er reyndar enginn sérstakur sánuáðdáandi en þetta verður fínt, herbergið fyrir framan er ægilega fínt líka svo þar má sitja og sötra sjampanietis og borða jarðaber.

Það eru allir að kvarta undan því að dagarnir séu orðnir svo stuttir hérna en ég norðurhjarabúinn hef ekki einu sinni tekið eftir því. Ég bjóst reyndar ekki við því að þessi fídus væri hér í Lettlandi líka. Ég komst að því í gær að í júní verður einungis dimmt í sirka 4 tíma. Dagarnir verða örugglega ekki eins stuttir og heima og það er ekki einu sinni orðið dimmt á morgnana svo ég veit ekki alveg hvað þetta fólk er að kvarta. Vinir mínir halda að Íslendingar hljóti að vera voða þunglynt fólk en mig minnir endilega að ég hafi lesið einhverjar rannsóknir í sálfræðinni þarna um árið að það væri enginn munur á okkur og öðrum. Hins vegar verðum við úber hress þegar við flytjum til heitu landanna samkvæmt þessum rannsóknum...ef ég man þetta rétt. Það er svo ashkoti langt síðan ég lufsaðist í gegnum þetta nám svo ég er kannski ekki áræðanlegasta heimildin.

Í morgun fór ég á fund með alþjóðafulltrúanum og einhverri konu sem ég man ekki hvað heitir en hún á að finna fyrir mig eitthvert verknám innan fjölmiðlanna hér í Riga. Hún tók einu sinni viðtal við Frú Vigdísi og bað ofsa vel að heilsa henni. En það sem mér þótti skemmtilegast við þessa konu er að hún þekkir ritstjóra lettneska Cosmopolitan og ætlar að spyrja hana hvort ég megi vinna hjá henni í vetur. Ég er rosalega spennt fyrir þessu og vona að ég fái verknám þar, það á víst ekki að vera mikið mál fyrir þau að þýða greinar eftir mig á lettnesku. Ég verð þá að sjálfsögðu lettnesk/íslensk útgáfa af henni Carrie Bradshaw og þarf þá að fjárfesta í háum hælum og stuttum pilsum sem nóg er af í þessari borg. Ég mun héðan í frá aðeins drekka cosmopolitan kokteila og hanga með þotuliðinu.

En það kemur í ljós síðar hvort þetta gangi upp og ég geti farið að lifa lífi kvennanna í Sex and the City.

Helgin er leið

Helgin hefur verið ansi viðburðarík og er ég bara nokkuð ánægð með það. Við fórum nokkrar á ströndina sem staðsett er í Júrmala og er bara ægilega fín. Lestin frá Riga tekur hálftíma þangað svo þetta var pínu ferðalag. Alltaf er ég jafn hissa á því hvað sveitin er fín hérna í kring. En það var fullt af fólki á ströndinni þó að ég og Johanna værum þær einu sem skelltum okkur í sjóinn. Hann var bara 10 gráðu heitur og var sundferðin ansi hressandi. Fólk horfði náttúrulega á okkur eins og við værum fæðingarhálfvitar en við skeyttum því engu. Það var búið að taka niður alla búningsklefana og læsa flestum klósettum, það virðist ekki vera gert ráð fyrir því að fólk sé að baða sig í sjónum á haustin. Skil ekkert í því!

Fólk var á ströndinni í úlpum með húfur þó að það væri 18 stiga hiti, þetta eru voðalegar kuldaskræfur hérna.

Partýið í gær fór einstaklega vel fram og þarf ég alveg að fara að venjast því að vinir mínir hér eru ofsalega settlegir þegar kemur að drykkju. Ég er alltaf svo viss um að þeim leiðist en svo er ekki, þau eru bara svona róleg. Lummurnar slógu í gegn en maturinn sem Dagmar frá hollandi eldaði varð svo rótsterkur að varla var hægt að koma honum niður. Við tvær fórum saman í búðina og tók það 20 mínútur að finna einhverja bolognese sósu sem átti að passa en þetta fór ekki betur en svo að við svitnuðum öll við kvöldverðar borðið. Janis (vatnstankurinn víðfrægi) hafði ekki undan við að svala þorsta gestanna eftir matinn svo við verðum að panta meira vatn á morgun.

Í dag fór ég svo ásamt tveimur öðrum í open air museum sem var bara ofsalega fínt. Veðrið var æðislegt og röltum við innan um æfagömul timburhús í skóginum. Þar var fólk í þjóðbúningum að vinna við hefðbundin sveitastörf frá því í gamla daga. Þetta var ofsalega fínt og tók ég fullt af myndum sem ég mun setja á síðuna von bráðar. Við fengum okkur líka að borða og stóðum í hefðbundinni Lettneskri röð.

Ég veit ekki hvort ég hef sagt ykkur frá því fyrr en hér er öll þjónusta með því allra hægasta sem ég hef nokkurn tíma upplifað. Fólk í afgreiðslustörfum virðist bara með engu móti geta hreyft sig á eðlilegum hraða. Alls staðar sem maður fer lendir maður í röð og hún gengur alltaf ótrúlega hægt. Þetta er eitthvað sem þarf bara að venjast en mikið rosalega getur þetta farið í taugarnar á mér. Innfæddir virðast ekkert pirra sig á því þó að afgreiðslumanneskjan stoppi andartak til að spjalla við vini sem koma í heimsókn. Okkar kenning er sú að þetta sé eitt af póst-sovíetskum einkennum Eystrasaltslandanna, allir séu bara vanir því að þurfa að bíða í klukkutíma röðum eftir brauði.

Bölvaðar moskítóflugurnar hafa látið á sér kræla á ný og vaknaði ég með 11 bit í andlitinu í morgun. Já þið lásuð rétt ELLEFU bit í andlitinu. Ég lít út eins og fílamaðurinn þar sem flest bitanna eru í kringum vinstra augað. ÉG er að verða brjáluð á þessu satt best að segja, fór og keypti meira smyrsl til að bera á þetta þar sem hitt sem ég keypti er búin. Ég reyndi að finna einhverjar fælur en það virðist vera ómögulegt. Ég fann eitthvað dót sem ég er að prófa núna en sýnist á myndunum þetta vera kakkalakka-eitur, sjáum til. Ég á fullt af spreyjum og b-vítamíni en ekkert dugar...aaaaarrrrrrgggh! Bitið á augnlokinu er mest pirrandi!

Vinir okkar í Eystrasaltslöndunum

Jæja ég er aldeilis búin að koma mér í hann krappan, ég er að fara að halda partý fyrir fullt af fólki og búin að taka að mér að elda líka. Það verða hér líka gestir frá Tallinn sem ég hef aldrei hitt en þau eru lærlingar í sendiráðum þar. Meðleigjandinn verður eins og áður kom fram fjarri góðu gamni en virðist vera sama um allt þetta vesen á mér svo það er allt í góðu.

Ég veit ekkert hvað ég á að elda en ég veit að þau búast jafnvel við lummum líka, úff púff. Ég hlýt að geta hrist eitthvað snjallt fram úr erminni. Þetta verður bara stuð!

Ég fór í tíma í dag sem átti að fjalla um innanríkismál í Eystrasaltslöndunum en fjallaði einhvern veginn um eitthvað allt annað. Stelpan sem kennir þennan kúrs hefur tekið ástfóstri við mig því hún heldur að ég viti ekki neitt. Hún grillar alla hina nemendurna um sögukunnáttu og hvað þau viti um Eistland, Lettland og Litháen og þau standa á gati greyin. Ég á víst ekki að vita neitt því ég er frá Íslandi og við lærum ekki sögu þar...eða eitthvað. Mér er alveg sama því hún lætur mig fá fullt af einhverju efni sem hún vill að hinir leiti að sjálfir. Vitleysingurinn frá Íslandi kann nefnilega ekki að leita á bókasafni eða á netinu.

Hún taldi líka upp tengsl landa bekkjafélaganna við Eystrasaltsríkin og þau voru flest í formi einhvers konar yfirráðum nema náttúrulega ÍSLAND. Við erum góðu gæjarnir! Ég skemmti mér konunglega yfir þessu og vona bara að hún fatti ekki að ég á að þekkja evrópska sögu rétt eins og aðrir í bekknum. Hún meira að segja skammaði finnann fyrir að tala ekki...Ég sagði ekki orð heldur.

Ég er að spá í að flagga þjóðerni mínu á fleiri stöðum og sjá hvað gerist. Ætli ég gæti reddað mér fríum bjór eða fram fyrir í röð í súpermarkaðnum? Ég læt ykkur vita.

Vinir í Riga

Ég er núna búin að breyta öllum kúrsunum mínum. Ég þarf að taka fleiri einingar en venjulegur nemandi hér því skólinn heima vill ekki meta annirnar jafnt einhverra hluta vegna. En ég er ansi háð námslánum svo ég verð bara að bíta í það súra. En ég er rosa spennt fyrir vettvangsnáminu sem ég er búin að skrá mig í, þá fæ ég að fara á einhvern vinnustað og gera eitthvað stuð. Þetta er innan fjölmiðlafræðinnar hér svo það gæti farið svo að ég skrifi í einhvern ferðamannabækling eða eitthvað annað sem er gefið út á ensku. Þetta þykir mér frábært tækifæri til að kynnast venjulegu lífi hér í borg og get varla beðið. Nú þarf ég bara að sannfæra kennarana mína heima um að þetta sé rosalega nútímafræðilegt allt saman. En ég er í pínu fýlu út í þá núna svo að ég ætla að bíða aðeins með bréfið svo ég segi ekki eitthvað sem ég mun sjá eftir.

Í kvöld fór ég á bar sem heitir Bars I love you! pínu fyndið nafn en stórskemmtilegur og huggulegur staður. Þeir spila voða mikið af skandinavískri tónlist, ekkert Roxette bull þó. Ég heyrði meira að segja ammæli með sykurmolunum um daginn og núna áðan fattaði ég af hverju ég kannaðist svo við myndirnar á veggjunum...þær voru allar af SigurRós! Kannski ekkert skrýtið þó okkur norðurlandabúunum líki vel þarna. Þetta var samt svo óvart, við vorum ekkert að leita að skandinavískum bar þetta gerðist bara. Það eru samt engir íslendingar þarna eða fólk af hinum norðurlöndunum svo þetta sleppur.

Allt í karlkyni í lettnesku endar á -s eins og sést hér að ofan þá er bar ekki bar heldur bars og verslunarmiðstöðvarnar heita centrs. Mér finnst þetta svo fyndið að nú tek ég bara hvaða enska orð sem er og set -s aftan við.

Næstu helgi mun ég að öllum líkindum halda partý hér heima og ég á meira að segja vini sem vilja mæta. Ég er voða hress með þetta en þori ekki alveg að segja meðleigjandanum en hann er bara svo akkúrat eitthvað. Voða fínn en ofsalega akkúrat! Hann fer til noregs um næstu helgi svo að hann þarf ekkert að vita. Ég er meira að segja að spá í að elda fyrir fólkið. Hann Hauke frá Þýskalandi vill endilega að ég steiki lummur handa sér og ég er að spá í að verða bara við því. Ég auglýsi hérmeð eftir Lummu uppskrift, amma Edda gerir bestu lummur í heimi og ég vona að það sé genatískt. Ég varð útundan þegar prjónageninu var úthlutað, hef líklega verið bakvið tré en hlýt að hafa lummugenið. Annað væri bara ósanngjarnt.

Lífið í Riga er að komast í einhverjar skorður og ég er komin í rosa fínan vinahóp sem er alltaf til í að gera eitthvað. Komin með rosaplön fyrir helgina, Tallinn ferð einhvern tíma og jafnvel Sankti Pétursborg. Mér líkar þetta vel.

myndir!

Heyrðu svo voru myndirnar bara þarna. Ég mun víst seint vinna til verðlauna fyrir færni í tölvum. En hérna eru þær þó með stórskemmtilegum lýsingum mínum.

njótið

Vilnius er fín

Jæja þá er ég komin frá vilnius. Það var voða fínt hjá þeim þarna niðurfrá en þeir virðast leggja meira í að gera upp byggingarnar sínar en þeir gera hér. Borgin er því mjög falleg á að líta og hrein. Hún er líka mjög róleg og friðsæl ólíkt Riga sem er bara doldið eins og stórborg þó að hún sé lítil. Ég er svoddan smábæjarmanneskja og þess vegna líkar mér miklu betur við Vilnius en Riga. Auðvitað á ég eftir að venjast röðunum og hávaðanum hér en mér þótti ofsalega gott að komast út úr borginni. Sveitin er bara býsna falleg hér þó hún sé alveg flöt. Hér eru skógar og sveitahúsin eru voða sæt og fín.

Krakkarnir sem tóku á móti okkur voru mjög dugleg að draga okkur hingað og þangað en við fórum til dæmis hingað í Sjónvarpsturninn sem er rosa hár. Hann er 326 metrar en veitingahúsið þar fólk fær að njóta útsýnisins er í 160 metra hæð. Í frelsisbaráttunni 1991 dóu 14 Litháar og 700 slösuðust þegar þeir voru að mótmæla því að Sovíetríkin hefðu hertekið turninn.

Við fórum líka á KGB safnið sem er staðsett í gömlu herstöðvunum Í Vilnius. Þar var fangelsi í kjallaranum og hefur það fengið að standa í upprunalegu ástandi. Það var mjög óhugnalegt að litast um þar.

Lithaár komust ansi langt í Evrópukeppninni í körfubolta og kvöldið sem við komum komust þeir í undanúrslit sem þeir reyndar töpuðu svo fyrir Rússlandi. En stemmningin var gríðarleg fólk dansaði úti á götu og bílar skreyttir fánum bibuðu og keyrðu í hringi. Þetta var mjög skemmtilegt að sjá en það hefði verið gaman ef þeir hefðu unnið leikinn gegn Rússum líka. En við fréttum svo að Litháen endaði í 3. sæti svo það er fínasti árangur.

myndirnar koma bráðum. var búin að setja inn rosa fína möppu en svo hvarf hún og ég nenni ekki að byrja upp á nýtt alveg strax